ek preserveer jou reuk in my geheue soos ‘n spesimen wat dryf in ’n consol jar vol etanol ’n drywende ding wat die verlede omvou en dra op sy mou ek stal jou reuk uit op ’n hoë rak tussen die oumabeskuitblikke en rooibosteeblikke en danishkoekiekoekieblikke en licoriceallsortsswietsblikke waarvan almal wil onstlae raak by pandjieswinkels en ek kan nie bykom om af te stof nie die jar vertoon ’n grotesque embrio wat die begin en die einde van ’n storie vertel ek kyk partykeer terloops na jou reuk wanneer ek tee maak en ek sien hoe die stof wat elke jaar digter die jar toe vou en jou reuk toe vlek en die nalatenskap van ’n probeerslag teen die bruin verf van die muur verdwyn